Categorieën
Geen categorie

Teflon, remedie tegen corona-gerelateerde toestanden

Teflon is mijn reactie op de huidige situatie. Ik kan het je aanraden. Je weet wel, een nieuwe koekenpan met zo’n heerlijk gladde anti-aanbak-laag. Met de dag word ik er beter in; mijn anti-aanbak-laag, mijn Teflon laagje te ontwikkelen. En het werkt zowel in de thuis- als de werksituatie. 

Pre-Corona

Momenteel zitten wij het gros van de tijd met z’n vieren thuis, zo nu en dan is ‘Manthijs’ naar zijn werk en ben ik samen met mijn twee dochters van 10 en 12. In het normale, pre-corona-tijdperk was dat vragen om problemen. Als we met z’n drieën thuis zijn, heb ik namelijk altijd wat te zaniken, wat te zeuren en wil ik voortdurend dingen van ze. En dat ze dingen níet doen – zoals op een scherm zitten en alle chips in huis opeten. Resultaat: tweestrijd, driestrijd, haat, nijd, gekrijs en veel smijten met de deuren. 

Teflon aan

Dat leek me een slecht vooruitzicht toen we op 15 maart hoorden dat we minstens tot 6 april op elkaars lip zouden zitten. Vanaf dat moment heb ik mijn teflonknop omgezet. Ik heb op de een of andere manier een grotere hoeveelheid geduld en tolerantie aangeboord. Hoef niet meer overal een punt te maken, kan ongekend makkelijk mijn schouders ergens over ophalen. Hockeyen in huis (okay met wc-rollen, maar toch). Dat had me drie weken geleden volledig over de kling gejaagd. Nu loop ik pas naar boven als de kalk van mijn plafond naar beneden dwarrelt. Ik hoef ook niet continu van ze te horen of ze wel doen wat er door school van ze gevraagd wordt. Om te beginnen zitten daar zo langzamerhand allemaal in-tijden-van-Corona-ontwikkelde controlemethoden op. Bovendien moeten ze het met hun 10 en 12 jaar ook maar gewoon zelf oplossen. 

Teflon, met gezelligheid, gevoel én grenzen

Dit klinkt nu alsof ik me eigenlijk niets meer en van wie dan ook wat aantrek. En alsof het me ook niks meer kan schelen. Maar dat is niet het geval en niet mijn bedoeling. Ik leef en denk zo veel mogelijk met iedereen mee, we doen ook hele leuke dingen en ik geef ze momenteel een stuk meer vrijheid dan anders. Ook in de hoop dat ze hier iets van leren. En, als ze bepaalde grenzen over gaan, grijp ik nog steeds in. Alleen probeer ik het iets minder ‘met gestrekt been’ dan voorheen. Die lieve vrede hè, die wilde ik altijd al met iedereen buiten de deur bewaren. Nu wil ik dat ook heel graag binnenshuis realiseren. 

Werkteflon

En ik ga het nu ook in mijn werksituatie proberen. Teflon aan! Want, gewapend met een goede teflon-laag kan je alles makkelijk van je af laten glijden. Ook dat wat anderen van je denken en vinden. Of misschien beter geformuleerd: waarvan jij denkt wat anderen van jou vinden. 
Want dat is natuurlijk wat ons zo vaak tegenhoudt. Wat zullen ze wel niet van me denken?
Ik vraag me zulke dingen ook voortdurend af. Moet ik nu weer iets op LinkedIn plaatsen? Is deze prijsstelling wel goed? Kan ik het maken om tijdens de Corona-crisis een nieuw product te lanceren tegen een commerciële prijs? 

Ik heb me voorgenomen om me daar nu niets meer van aan te trekken.  

Start: vandaag

Ben er zelfs vandaag al mee begonnen. Het was overigens naar aanleiding van een vraag tijdens een online meeting gisteren. “Wat zou je de komende 12 weken moeten doen om het doel te behalen dat je eigenlijk voor over 12 maanden hebt gesteld?” Ik heb hiervoor een flink aantal to do’s op een rij gezet. En een ervan is nóg meer online zichtbaar zijn. Want online moet het voor mij gebeuren. Hier moet mijn potentiële klant mij tegenkomen, leren kennen en uiteindelijk denken “Oh met die mevrouw wil ik wel aan mijn online zichtbaarheid werken.” Voor mijn andere twee online-ondernemingen geldt exact hetzelfde. Als ik er niet ben, ziet niemand me en wordt er bijzonder weinig verkocht. 

Maar, op míjn manier

Ik word zelf gek van mensen die mij ongeveer dagelijks mailen omdat ik ooit iets bij ze heb gekocht of gedownload. (Oh, dat doe ik zelf natuurlijk ook met In 6 stappen naar jouw online succes, maar dat is een 6-daags programma!) Ik verstuur mijn nieuwsbrief daarom hooguit eens per week. Op Facebook, Instagram en LinkedIn, daar waar het algoritme de dienst uitmaakt, daar ga ik vaker posten en meer zichtbaar zijn. De kans dat ik nieuwe bronnen aanboor is hier ook groter.
Bovendien is het een stuk minder ‘intrusive’ dan iemands mailbox vol laten stromen. Je scollt door LinkedIn en de ene keer lees je iemands post wel, de andere keer niet. Hetzelfde geldt voor Instagram en Facebook. Ik ga – natuurlijk – wel zo nu en dan wat content recyclen (Reduce, reuse, recycle, komt het je bekend voor?). Maar in de meeste gevallen wil ik toch nieuwe content schrijven. Op mijn eigen, herkenbare manier. Stukken en stukjes waarin je mij herkent. Ik ben ervan overtuigd dat het alleen op die manier nut heeft en duurzaam resultaat oplevert.

Nieuwe challenge

Gisteren riep ik tijdens die online meeting in m’n enthousiasme dat ik drie keer meer wilde posten. Nu ben ik weer met beide benen op de grond en stel ik een haalbaarder doel. Verdubbeling van het aantal posts op Facebook, Instagram en LinkedIn. En in plaats van ‘op mijn gevoel’, gebaseerd op keiharde cijfers. Een maand lang om maar eens mee te beginnen. 

Morgen is het 1 april. Tot en met 30 april ga ik in elk geval met mezelf de uitdaging aan en ga ik kijken wat er gebeurt. 

Doe je mee? 

Door Titia Olieman

De Communicatieschool is opgericht door Titia Olieman met als doel zo veel mogelijk ondernemers te leren om op een originele manier online aanwezig te zijn.
De Communicatieschool biedt concrete stappen, structuur en ondersteuning om er (eindelijk) mee aan de slag te gaan én het vol te houden. Je bereik groeit, je onderscheidt je van de rest, je groeit als mens, als ondernemer en met je onderneming.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *